OVER DE ANALOG IE, ENZ. 175! 



het is zo zeker , dat de Natuur zeer wysfelyk 

 voor de behoudenis der foorten gezorgd heeft , 

 dat het geheel dwaas zoude zyn dit in twyffel 

 te trekken ; maar zy bereikt het zelve algemee- 

 ne einde door verfcheideu middelen na de ver- 

 fcheidenheid der Dieren. Men kan derhalven 

 uit het geen men in een zeker zamenftel van 

 deelen , in eene foort van Dieren ziet , beflui- 

 ten dat hetzelve tot hun behoud noodzakelyk is , 

 maarniet dat andere foorten ,, fchoonnaby dezel- 

 ve , juist mede zulk een zamenftel hebben ; by 

 voorbeeld de Ganzen, Hoenders, Eenden heb- 

 ben eene zeer dikke Maag 5 die zeer vleezig is, 

 doch dit vind men met in de Roofvogelen , in 

 welker Maag de fpyzen door een maagfap zag- 

 ter gemaakt en ontbondcn v/o, "l?n. Men be- 

 grypt ligtelyk , dat het zelve eindo door ver- 

 fcheiden middelen bereikc kan v\o: J.t'ii 5 maar 

 men kan van de Analogic dei tide midde- 



!en 



turam confervationi fpccierum om 1 i i ir.i fcpionter prospc- 

 xifle tam certum eft , ut ftulcurn -f rorfus force id in du- 

 bium revocarc ; at eundem fin en? gcncralcrn variis prcrfus 

 pro diverfitate animantium affequitur n^cdiis. Ex eo ita- 

 que quod in aliqua animantium Ipccic ccrta partium fcruc- 

 tura obtineat , colligere quidem licet cc rdern efie ad cjus 

 confervationera neccflariam , non autcni alias etiam fpe- 

 cies quantum! ibet vicinas endem gruc'c ::. Eft v. g. in 

 anfenbus, gallinis, anatibu? ventriculus crasOsfimus, mire 

 carnofus , non autem in volucribus rapacibus , In quarum 

 ventriculo cibi a fucco gaftrico crrujJtJiintur. Ubicunque 

 facile intclligirur potuific eundem finem diverHs obtineri 

 ncdiis , ab Analogic Mediorum cognitorum ad 



