Sa II. ANTVVOORD OP DE VRAAGE 



Wanneer derhalvfcn de dtiahgle allccn door 

 csnige uiterlyke overeenkomst beweczen word, 

 is het iiiet geoorloofd dezelve voor zeker op te 

 geeven ; wyl men zoo wel het verfchil als de 

 gelykenis in het oog tnoet houden. Men vraagt 

 by voorbeeld , of de lucht zo wel niet als het 

 licht , als een vloeiftof kan aangemerkt worden , 

 die uit vreemdfoortige zamengefteld is , gelyk 

 de Heer MA IRAN meent. Maar men begrypt 

 ligtelyk , dat om dit te bepaalen , dc Analogic 

 van hef Licht alleen niet voldoet , tnaar dat 'er 

 vereifcht word , dat de verfchynzelen de gis- 

 fingen bevestigen of omver flooteft, Want in- 

 dien de voortzetting van verfcheidcn klanken 

 kan verklaard worden , zonder de verfchillend- 

 heid def luchtdeeltjes in aanmerking te neemen ? 

 zoude het overtollig zyn , dezelve te ftellen ; 

 maar indien deeze voortzetting niet zonder de- 

 zelve kan verklaard worden , word eerst het 

 vermoeden, doQT&ejtoalogie opgegeeven, door 

 middel van waarneemingen bevestigd. 



Zo 



Ubi itaque Anahgia fola aliqua cxterna conveoientia 

 comprobatur , hand licet earn pro certa vcndicare , com 

 diverfitatis baud minor ac fimilitudinis ratio habenda fir. 

 Quaeritur v. 2. utrum aer baud minui ac lumen fpcftnii 

 posfit ut fluidum ex pluribus aliis heterogeneis coahtum , 

 quod MA IK ANUS cenfet. At ficiic inteJliginir ad hoc 

 dcfiniendum non fufficere folam iuminis Analo^iam , led 

 requiri ut conjecluram Phoenomena vel probent , ve! exi- 

 gant , (i enim propagatio tonorum divcrforum posfit fine 

 aiverfitate parriculnrum acris explicari, rupcrvacgneum es- 

 fct earn fingere , fi autcrn DOR posfir, rum demum furpicio 

 ab Analogia fuggcfta id. ceititudiDcm ope obfervationum 

 erducetdr. ^o- 



