OVER DE ANALOGIE, ENZ. i6c 



5 genoegzaam , om den regtlynigen- voort- 

 gang van het Licht te verklaaren : zal men 

 ialleen wegens de uitwendige overeenkomst niet 

 konnen ftellen , dat het Licht op dezelve wy- 

 ze als hec Geluid voortgeftooten word ; dewyl 

 de redeneering van den grooten E u L E R niet 

 van groot gewigt fchyiit 5 wanneer hy zegt : 

 dat ? indien de Natuur , in de voortzettinge 

 der klanken , wegens den grooteren afftand , 

 geen gebruik maakt van uitvloeiielen ? maar 

 \vel in de voortzetting van het Licht , paen de 

 jdnalogie niet kan in aanmerking neemen, In 

 welke redeneering hy willekeurig ftelt , dat de 

 Natuur in de voortzetting van het Geluid ge- 

 bruik maakt van eene veerkrachtige middelftof- 

 fe , en dit alleen om den grooteren afftand ; het 

 geen niet kan beweezen worden , en door de 

 Analogic van zommige reukdeelen , die op ee- 

 nen grooten afftand gerooken worden , tegen- 

 gefprooken word* 



Wan- 



longe excedentem fufficere ad propas:ationem redtilineam 

 luminis explieandara, baud licebic obfdlam convenientiam 

 externam fumere lumen eodem modo quo fonum propa- 

 gari , cum argumenmrti fummi EuLRRt inde dudlum , 

 quod fi Natura in translatione fonorum non utatur efflu- 

 viis ob majorem diftantiam, iis autem lumen propagarec, 

 Analogic non haberet rationem , non magni robpris efie 

 videatur. In quo fane fumitur gratis naturam in Sonis 

 propagandis uti medio elaflico ob folam diftantiam majo- 

 rem , quod neque probari poteft , & Analogia odorum 

 nonnullorum , qui ad magnaro fentiuntur diftantiam, re- 

 fellicur. 



XXIL DeeL L Ubi 



