II. ANTWOORD op BE VRAAGB 



werkingen van het licht aan deeze voortzetting 

 gunftig zyn , of ten minften dezelve niet te- 

 genfpreeken. Maar fchoon men tusfchen het 

 Licht en het Geluid , ten opzichte van eenige 

 uitwerkingen eene groote Analogic vind , ( toe 

 welke men brengen kan , dat 'er zeven couleu- 

 ren zyn , gelyk 'er zeven toonen in eene odlaav 

 zyn , en dat de ruimten 5 die de verfchillende 

 couleuren beflaan , onderling in dezelve even- 

 redigheid zyn , als de lengten der fnaaren ? die 

 met zamenflemmende toonen overeenkomen , ) 

 wyl echter het Licht niet zylings afwykt , en 

 men nooit gezien heeft 5 dat het door kromme 

 lynen liep , gelyk het Geluid , fchynt 'er een 

 verfchil tusfchen hunnen voortgang plaats te 

 hebben. Derhalven, ten ware men konde aan- 

 toonen , dat eene grooter ylheid in de luchtdeel- 

 tjes , en dus eene mindere zamendrukldng en 

 veerkracht, welke die der lucht verre te boven 



gaat, 



tirudinem perducetur , fi oftendatur efFedla lucis tali pro- 

 pagaiione favere, vel certe illi non contradicere. At li- 

 cet inter Sonum & Lumen magna quoad nonnullos efFedus 

 Atmlogia obfervetur , ( quo referri poteft , quod feptem 

 Tint colores , quemadmodum toni Mufici in odava , <Sc 

 quod fpatia a diverfis coloribus pccupata , in ea lint inter 

 (e proportione , qua funt longicudines chordarum tonis 

 confonancibus refpondentium ) quia tamen lumen non de- 

 fleftit ad latera , nee unquam compertum eft vias curvas 

 ingredi veluti fonus , videtur fane diverfitas intercedere 

 inter eorum propagationem. JNifi itaque oftendi pobfit 

 rnajorem in particulis aetheris raritatem , atque adeo mi- 

 noreni comprcsfioncm, viaique cjus elafticam, illam aeris 



longe 



