OVER DE ANALOCIE, ENZ. 159 



op elkander hebben 5 en volgens welke eene 

 Wet derzelver uitwerkingen zamenhangen , of 

 elkander vervangen ; en of anders zommige dee- 

 len anderen niet altoos aantrekken of afflooten , 

 of eerst aantrekken , en daarna afflooten ; en 

 waar de veranderingen der uitwerkiagen voor- 

 namentlyk van af hangen ? -Somwylen fchynt de 

 Analogic tusfchen verfcheiden uitwerkingen be- 

 vestigd te worden door eenige uitwendige over- 

 eenkomst of eenvoudigheid. Dus , naademaal 

 het geluid niet veroorzaakt word door uitvloei- 

 jingen uit het geluidgeevende ligchaam , bragt 

 de Analogic CARTESIUS op zyne gedachte van 

 het licht 5 welke nochtans door de agtereenvol- 

 gende voortzetting van het licht wederlegdword. 

 'Er is'er echter , die met den grooten EULER 

 meenen, dat het licht in een dunner lucht, en 

 die meer veerkrachtig is 9 voortgezet word. De- 

 zer gevoelen zal eindelyk tot zekerheid gebragt 

 worden 5 wanneer men aantoont , dat de uit- 



wer- 



tcm? Qua Icge earum efFedla vel connedantur, vel femu- 

 tuo cxcipiant ? Utrum nonnuliae particulai alias femper 

 vel attraharu, vel repellant , aut mine attrahant mox re- 

 pellant ? Uncle mutationes efFeftuura praecipue depende- 

 ant ? Quandoque convenientia aliqua exrerna aut fimpli- 

 citace videtur Analugw inter diverfbs efFeftus confirmari ? 

 Jta cum fonus non producatur emisfione effluviorum e cor- 

 pore fonoro emanantium , Analogia CART ESI o fuam de 

 luce opinionem fuggerebat , quas licet fuccesfiva lummis 

 propagatione refellatur , funt tamen qui cum fummo EU- 

 LER o lucera in medio acre rariori , magisque elaftico 

 propagari cenfent. Quorum fenteniia ita demum ad cer- 



titu- 



