II. ANTWOORD OP DE VRAAGE 



waarom zy op dezelve toegepast word , het 

 geen wy raeenen , dat beter door voorbeelden 

 dan door regels kan uitgelegd worden. 



'Er zyn zoramige eigenfchappen , die fchoon 

 onderfcheiden , echter na aan elkander vermaag- 

 fchapt zyn , gelyk de buigbaarheid en breek- 

 baarheid. Indien wy willen bewyzen , dat 'er 

 eene Anakgie tusfchen dezelve plaats heefc , 

 moeten wy onderzoeken , of wanneer de uit- 

 werkingen van de eene vermeerderd of vermin- 

 derd worden, de andere ook vermeerderen of 

 verminderen , en waarom ? En of de eene tot 

 de andere kan gebragt worden, en of dat altoos 

 kan gefchieden ? Het is by voorbeeld bekend, 

 dat men de wederkaatzing door breeking ver- 

 krygen kan , wanneer de fchuinsheid der inval- 

 lende ftraal te groot is , of dat de Inciinatie wat 

 verminderd zynde , de ftraalen voor een ge- 



deelte 



exemplis quam praeceptis explicari pofle perfua- 

 ium habemus. 



Sunc proprietates nonnullae, licet diflindac, vicinae ta- 

 mcn vel affines , uc refradtio , & reflexio. Inter eas fi 

 Analo&iam intercedere probare velimus , examinandum 

 eil , utrum unius |eifedibus audh's aut imminutis, augean- 

 tur etiam vel imminuantur altenus , & qua lege? Utrum 

 una eanim ad alterara reduci posfit, & num Temper posflt? 

 Notu'n eft v. gr. reflexionem haberi pofle rcfraftione , 

 cmanclo radii incidentis obliqwtas eft nimis magna , at im- 

 tniDUta pa^umper inclinatione radii pro parte tranfire pos- 

 fanc. Licet itaque reflexio ad refra&ionem omnibus in 



cafibus 



