i5 II. ANTWOORD OP DE VRAAGE 



trekkingskracht te ftellen , en te onderzoeken , 

 of dezelve door de verfchynzelen bevestigd 

 wierd. Wyl het nu blykt , door het ebben en 

 vloeijen der Zee , en door den voorgang der 

 Nagteveningen , dat de Aarde op de Maan 

 weegt , fchynt het genoeg te zyn , om te be- 

 wyzen , dat ook Jupiter en Saturnus op him- 

 ne Wagters weegen , ja dat de Dwaalfterren el- 

 kander aantrekken , en dat de Zon de Dwaal- 

 fterren aantrekt. 



Maar de uitwerkingen konnen niet altoos op 

 dezelve wyze gemeeten en bepaald worden , als 

 zy uit de onderlinge aantrekking der Zon , der 

 Dwaalfterren en der Wagters gebooren worden. 

 Men moet evenwel beproeven , of men door 

 redeneering eene andere Anakgle kan vinden 

 tusfchen de verder afgelegene veranderingen ? 

 Wie zoude ooit gqdacht hebben , d^t 'er tus- 

 fchen de eigenfchapvandenBarnfteen, die reeds 



aan 



posfit. Cum vero tellurem verfus Lunam gravitate ex 

 fiuxu ac refluxu maris , & praecesfione jEquinoftiorum 

 conficiatur , id fane fufficere vidctur , ad comprobandum 

 non minus Jovern etiam & Saturnum verfus fuos Satellites 

 gravitare , imo & Planetas in fe rnutuo iblemque ipfum in 

 eosdem. 



At non Temper efFcftus mcnfurari , & definin eodem 

 modo poflitnt , quo iili ex mucua Solis , Planecarum , & 

 Satellitum gravitatione orti. Tentandum nihilominus nurn 

 forte ratione Analigm inter mutationes remotiores 



oifid ^uis inter iiuccmi proprietatcm jam a 



i L A 9 



