OVER DE ANALOGIC, ENZ. 147 



riiet onmiddelyk onder de zinnen vallen , niee 

 tot meer bekende , en onder de zinnen vallen- 

 de, konnen gebragt worden; dit gefchiedende, 

 verkrygt de Natuurkunde nieuwen aangroei; al 

 ware het , dat de oorzaaken der gewoone 5 zo 

 wel als meer zeldzaame veranderingen ^ onbe- 

 kend waren. Men ftelle dan dat de ongewoo- 

 ne verfchynzelen overeenkomen met de gewoo- 

 ne die men ziet , en men onderzoeke 5 wat 'er 

 uit eene geftelde Analogic moet volgen. Men 

 onderzoeke 5 op hoe veele verfcheiden wyzen 

 die veranderingen konnen voortgebragt worden ; 

 en men bepaale , welk eene wyze men kan en 

 moet verkrygen ? door vergelyking van uitwer- 

 kingen en ornftandigheden. De Analogic by 

 voorbeeld leert , dat de Zons - en Maans - ver- 

 duisteringen veroorzaakt worden , of door uit- 

 dooving van licht , of doordien die Lichten in 

 eene fchaduw ingaan. Men begrypt klaai , dat 



het 



cadentia ad notiora, confueta , & obvia reduci posflnt ^ 

 quod dum fit nova Temper fcienna naturalis capit incre- 

 menta , etiam (i caufias mutationum familiarium aeque ac 

 rariorum ignotce eflerit. Sumendura itaque Phcenomena 

 remotiora obviis dnahga efle , & inquirendum , quid ex 

 pofita dnalogia confequatur. inquirendum in varios force 

 modos quibus mutaciones ills produci queant, & quis eo- 

 rum obtincri posdc debeacque comparacione efFefiuum , 

 & eircurnrtantiarum , definiendum. Eclypfcs v 4 gr. Soils 

 & Luriae , vel extinftiorii luminis , vel ingreffui "lumina- 

 riurn in umbram aliquam deberi Analo^ia docet. Illi non 

 elTc locum facile apparcc , ii itaque hunc obtincre aliquis 

 conjeceht , inquirendum illi fait, quai lint corpora, qu*-s 



K ^ talem 



