144- II- ANTWOORD OP DE VRAAGE 



bleek niet eerder 9 dat 'er een vaste rede is tus- 

 fchen de hoekmaat van den hoek der Invalling 

 en die der breaking ? dan door het veranderen 

 van de hoeken der helling (jnciinat^^ en het 

 veranderen der middelftoffen. Hier uit heeft 

 men een vaste evenredigheid ontdekt tusfchen 

 de hoekmaat der invalling en die der breeking. 

 Men moet verder naauwkeurig toezien , of de 

 Wet ? die door de overeenkomst der verfchyn- 

 zelen begint te blyken , aan geen uitzondering 

 onderhevig zy , gelyk deeze Wet : dat al het 

 overige gelyk zynde 9 de breekbaarheid zoo 

 veel grooter word, hoe grooter de digtheid der 

 middelftof is , in welke de flraal valt , die uit 

 eene ylder middelftof voortkomt ; dit bedriegt 

 fomtyds ; het welk gefchiedende , moet men 

 onderzoeken , of men door eenige verandering 

 die uitzonderingen der Wet niet zoude konnen 

 vermyden , gelyk in dit geval gefchied 5 wan- 

 neer wy ftellen , dat de breeking niet evenre- 



dig 



nifi iis nunc conjunOis , nunc feparatis , variisque modi's 

 combinatis Lex aliqua generalis detegi poteft. Ita fane 

 non nifi. variatis inclinacionum angulis mediique denfita- 

 tibus, innotuit conftantem efie rationem inter finns an- 

 guli incidentise & refraftionis. Jnquirenduin follicite an 

 Lex quaj confenfu Phoenomenorum comprobari incipit 

 nulli fit exception! obnoxia , ut haec Lex : Eo majorem 

 ceteris panbus fieri refractionem , qua major medii , in 

 ouod radius intrat e rariori , denfitas, quandoque fallif. 

 Jd fi eveniat difpiciendum eft ; LJtrum non mutatiope ali- 

 qua legis exceptiones illas evitari posfint, ut fit hoc in cs- 

 ili , fi refraftionem non denfitati , fed aftioni medii in lu- 

 men 



