i6 II. ANTWOORD OP DE VRAAGE 



de wyze van de Proefneeming zo te doen , dat 

 deeze bedilling geen plaats meer had , door dan 

 een blaatiw , dan een rood voorwerp voor de- 

 zelve opening te brengen , en de verfcheiden- 

 heid van den afftand der duidelyke beelden , 

 klaar aan te toonen. Verder moet men naauw- 

 keurig agt geeven , dat geene waarneemingen y 

 fchoon van de gewoone afwykende , reukloos 

 verwaarloosd worden , of gezegd worden , te 

 behooren tot omftandigheden , die niets tot de 

 zaak doen , tot dat men zie ? wat men door 

 dezelve bewyzen kan. Een ander zoude de 

 breekbaarheid van het Licht 5 eerst door G R i- 

 TVIALDI, en naderhand door NEWTON waar- 

 genoomen , veelligt gegist hebben , door eenen 

 Dampkring veroorzaakt te zyn , die het ligchaam 

 omringd; maar NEWTON niet vergenoegd met 

 eene enkele gisfing en willekeurige verklaaring , 

 heeft deeze gisfing wederfprooken , en getoond 

 dat de breedte der fchaduw niet aan de bree- 



king 



ret locum , eidem aperturse objedtum nunc rubrum, mox 

 caerulcum, imponendo, diverfitatemque diftantieB diftino 

 tarum imaginum evidentisfim^ oftendendo. Sollicite prae- 

 terea cavendum eft, ne ullae obfervactones a confuetis ab- 

 ludentes temere negligantur , vel circumftantiis nihil ad 

 rem faciencibus debcn dicantur , usque dum conftireric ( 

 quidnam iis probari posfir. Difradlionem luminis a GRI- 

 M A L D o , 6c poftea a N E w T o N o obfervacam , alius quis- 

 piam facile in Atmos-phaeram aliquam corpus ambientem 

 conjcciffec , fed NEWTONUS fola corrjeclura & explica- 

 tione arbicraria non contentus , fufpicionem hanc confu- 

 wvic , oitenditquq latitudinenj umbr* noo a(?ris refrac- 

 tion* 3 f 



