DE ANALOGIE, EZ. 129 



most aantoonen , waar de uitwerkingen inge- 

 wikkeld zyn. - En men moet vastftel- 

 len , dat de verfchynzelen , die tegen de Ana- 

 logie fchynen te ftryden , of met dezelve niet 

 overeen komen , verfchuldigd zyn aan de za- 

 menvermenging en werkingen der verfchillende 

 oorzaaken , of die ongetwyffeld van dezelve 

 niet afhangen. Men moet de Wet der veran- 

 deringen ontdekken in de uitwerkingen 9 'die af- 

 hangen van zekere oorzaaken > die aan veran- 

 dering onderworpen zyn , en de verfcheiden- 

 heden der Verfchynzelen mbeten tot dezelve 

 gebragt worden ; of indien dit niet gefchieden 

 kan 5 ten minften die 9 ter welker opzigte men 

 de overeenkomst der uitwerkingen waarneemt 5 

 en die moeten onderfcheiden worden van ande- 

 ren , in welke men verfchil waarneemt. - 

 De omftandigheden , die voornaamentlyk ter 

 zaake doen , moeten van de andere zorgvuldig 

 afgefcheiden worden ; en vooral moeten de wer- 



kin- 



, ab aliis abfolutis diftinguantnr. - Ut ubi ef- 

 feftus complicati funt ofteqdatur ; Phoenomena quae Ana-> 

 logics vel contraria , vel certc non convenientia videntur, 

 deberi permixtioni , & operationibus cauflarum diverfa* 

 ram, vel certe indepcndenter ab iis Analogia ftabiliatur. 

 Uc in efFeftibus a caufis cercis variationibus fubjeftis de- 

 pendentibus, lex tnutationis detegatur, Phpenomenorumi 

 que Variationes ad earn referantur , vel fi id non posfic , 

 ea faltem quorum refpeftu confenfio efFeOaum obfervatur 

 ab aliis, in quibus diverfitas fe prodit, diftinguantur. - 

 Ut circumftantiae ad rem praecipue facientes ab aliis folli- 

 cite feparentur , & prxfercirn cauflarum operationes- inde- 

 XXtLDeeC. I pen- 



