OVER DE ANALOGIE, ENZ. 113 



te uitgedacht, die vlak aanloopen en ftryden te* 

 gen die , door welke het Heelal geregeerd word ; 

 ja men bepaald zelv ? welke beweegingen 'er 

 zouden voortkomen , indien 'er andere Wetten 

 vastgefleld waren. Hoe ligt kan men zich ver- 

 beelden , eene andere order onder de ligchaa- 

 men van het Heelal , en verfchynzelen ? die 

 verre verfchillen van die , welke men waar- 

 neemt. Eene volflrekte noodzakelykheid al- 

 thans zoade geene geduurige agtereenvolgingen 

 der uitkomften , noch eenige veranderingen in 

 het gantfche zamenftel der zaaken toelaaten. 



En gewislyk ! zulke eene groote ftandvas- 

 tigheid van de natuur der zaaken , kan noch 

 am het geval , noch aan de toevallige werking 

 van oorzaaken , die geen verftand hebben , toe- 

 gefchreeven worden ; want wat is 'er meerder 

 van alle waarfchynlykheid ontbloot , dan dat 

 het geval , aan geen wetten gebonden , eene 



fland- 



gi'avitatiis iis , quibus univerfum regitur , contrariae, imo 

 q-jales orirentur rnocus , fi aliae conftitut?B eflent leges , 

 Oefinirur quam facile alius inter corpora umverfi ordo , 

 diverfaque ab iis quas obfervantur Phenomena concipi- 

 untur. Abfoluta fane necesficas cec fuccesfiones evcn- 

 tuum continuas , nee ullas in univerfitate rerum mutacio- 

 nes admitteret. 



Nee fane cafui , fortuitisque caufarum intelligentia ca- 

 rentium operationibus accepta referri poceft tanta naturas 

 reram conttantia. Quid enim magis ab omni remotuni 

 verifimilicudine ., quam cafum nulli legi fubjeftum cooftan- 



XXI2. esh H tern 



