DE ANALOGIE, ENZ. 99 



lykheid der Natuur eh Order , uit welke de uit- 

 werkingen voortvloeijen , en die in alle men- 

 fchelyke daaden doorblinkt , alleen aan redenee- 

 ringen moet toekennen, dan aan de gewoonte? 

 of het niet veel waarfchynelyker is 5 dat dezel 

 ve tot de algemeene kennis , die de Natuur aan 

 yder heeft ingeftort, moet gebragt wordei, die 

 algemeene kennis , die de^ daaden en zelv het 

 leven beftuurt ? 



Het is ten uiterflen klaarblykelyk , dat men 

 zulk eene groote overeenkomst {confenfus^) in 

 het erkennen van de Analogic der Natuur niet 

 aan redeneeringen verfchuldigd is > ten minften 

 niet aan zulke ? van welke wy by ons zelve 

 bewust zyn. Want wy hebben zulk eene 

 naauwkeurige kennis niet van het inwendig za- 

 menftel van ligchaamen , die van het onze Ver- 

 fchillen , ja zelv niet van ons.eigen ligchaam 9 



dat 



que , quo efFefta oriuntur , confirantia perfualio , qus ex 

 omnibus morralium erumpit Adhonibus , debeatur ratioci- 

 niis ? Num confuetudihi ? vel porus fit verofimile cam 

 acceptam efl'e referenda m fenfui communi, omnibus a Na- 

 tura ipfa indico, a6tionesque & vicam ipfain dirigenci? 



Non deberi tantani in Nature Analo&a agnofcenda con- 

 fenfionem ratiociniis falcem ralibus, quorum confcii nobis 

 fimus, eftevidentisfimum. Ncque enira vel internam cor- 

 porum a noftro diveiTorum , vel etiam noflri corporia 

 flrudluram ita cogivcatn habemus , ur effe^us ex fuis cau- 

 fis a priori deduccre valeremus. V. gr. panem nutrire 



Q 2, vene 



