OVER DE ANALOGIE , ENZ. 93 



getrokkene kundigheden , gaan niet verder dan 

 tot de mogelykheid; die geene, welkedeze on- 

 derling vergelyken, laaten 'er zich nietveel aan 

 gelegen leggen, of de voorvverpen hunner denk- 

 beelden op dezelve wyze wezentlyk zo be- 

 ftaan buiten hun vernuft als zy die begrypen , 

 op het welke echter die voornaamlyk moeten let- 

 ten 5 die de Natuur der dingen onderzoeken , 

 en de oirzaaken en uitwerkingen willenkennen. 



Niemand zal twyffelen , dat wy door onze 

 zinnen van het beftaan der dingen verzekerd 

 worden. Wy kennen door een innerlyken zin, 

 ons verftand en deszelvs vermogens en werkin- 

 gen ; en door de uiterlyke zinnen alle andere 

 zaaken. Maar daar wy zelv niet alles konnen 

 waarneemen , voegen wy by onze kennis ? al 

 dat geene , dat door getuigenis van anderen 

 geftaafd word. 



Onze 



litatis terminos, nee qui eas inter fe conferunt multum de 

 eo func follicici : LJcrum objeda fuarum idearum eodem 

 modo exifianc extra mentem, quo concipi^ntur, ad quod 

 praecipue fpeftare debent ii , qui Nacuram rerum fecutari , 

 effedaque & cauflas cognofcere annituntur. 



Senfuum ope certos nos reddi de exiflentia rerum nemo 

 dubitac Incerno fenfu mentem noftram, ejusque faculta- 

 tes & operationes , externis autem res quascunque alias 

 cognofcimus- Quia vero non omnia poltumus ipfi obfcr- 

 vare , cognition! noftrse adjungimus ea etiajpn > qu* tefti- 

 as Chorum confirmancur, 



gaud 



