'OVER DE ANALOGIC, ENZ. 79 



Jyking van den Krekel met den Menfch , van 

 den Zomer met de Jeugd ; ' 2. de eenzelvighe- 

 den ? die 'er uit voortvloejen, en die zyn, dat 

 de eene en andere fpyze nodig hebben , en dat 

 de Zomer voor de eene , en de Jeugd voor de 

 andere de bekwaame tyd is om die te verzame- 

 len; 3. dat zy alleen tot de reden behooren. 



Laaten wy verder aanmerken , dat de verge- 

 lykingen der Dichters en Redenaars 5 ten groo- 

 ten deele niet anders zyn 5 dan op deze wyze 

 aangewende Analoglen. Want de Dichters en 

 Redenaars vergelyken zelden Voorwerpen za- 

 men , die onderling eene Natuurkundige gely- 

 kenis hebben ; en indien de Voorwerpen ee- 

 ne Zedekundige gely kenis hebben, zyn zy ana- 

 hgifch 5 en het eene ftrekt 5 om het geen men 

 van het andere zeggen wil , zo yeel te-meer te 

 doen gelooven. 



VIERDE 



fuppofer la comparaifon de la Cigale avecj' Homme , de 

 T t.'c6 avec la Jeunefle ; ainfi que ^. les identites qui en 

 rcfulrent , & qui font que Tune & 1'autre , one befoin d'a- 

 limenrs , & que TKre cfl pour Tune, & la Jeunefie pour 

 1'autre, le rcmps propre a en ramaller ; 3. d'etre unique- 

 ment du reiTorc de la raiton. 



Ren arquons encore que les comparaifons des Poctes-& 

 des Orateurs , ne font la pluparc que des Analogies em- 

 ploy^es de cecie nvmiere. Car les Poeces & les Orateurs 

 re comparcm eue>-e des objets qui one entr'eux une res* 

 jwtblance P >\fique ; & fi 'es objets ont entr'euK une res- 

 f&iblance Morale * ils font do'-c Slncilututs , & Tun fere i 

 icndre plus ieofible ce que 1'ou veui dire dc 1'autie. 



Q.UA- 



.-N. 



