. OVER DE ANALOGIE, ENZ. 59 



en ziende, dat het dit met deed, zoude ik ver- 

 feekerd zyn , dat het een Schildery was ; want 

 in het ftuk boven de detir , en in een graauw 

 Schilderftuk een eenzelvigheid , van onveran- 

 derlykheid vindende in den dag (*) , konde 

 ik deze Sluitreden gemaakt hebben : 



Yder voorwerp , van het welke de dag de- 

 zelve blyft , fchoon het gezigtpunt ver> 

 anderd', is, gefchilderd. 



De dag van het ftuk boven de deur > blyft 

 altoos dezelve, enz. 



Derhalven is het eerfte voorflel onlochenbaar: 



Ver- 



(* ) Hct Franfch zegt apparence , (bet geen fchynbaarheid 

 of fchyn beteekend) ; doch ik ben genoodx.takt geweest het 

 woord dag in den zin der Schilders te gebruiken , om my 

 duidolyktr nit te drukken , wyl in deeze Verhandeling het 

 zeer naauw op de eigentlyke^ beteekenis der woorden aan- 

 koonu ; hierom heb ik ook hier het clair obfcitr door graauw 

 Schilderftuk' veitaald , onder welkcn naam het by de Kunfte- 

 naars en Kunstminnaars meest bckend is. VERT. 



d'apparence , & voyant que non , j'aurois &t ffir que cM- 

 toit une peinture , parceque trouvant entre le deflus de 

 porte & un clair- obfcur identitd d'immutabilit dans Tap- 

 parence , j'aurois pu faire ce Syllogisrae : 



Tout objet dont Tapparence demeure la m^me, quoi- 

 que le point de vufe change, eft peint ; 



L'apparence du deflus de porte demeure toujours la 

 meme , &c. 



Dont la premiere Propofition efl inconteflable. 



Au 



