R1NDEREN NA DIT LEVEN. 



Men gebruikte ondertusfchen die gemaatigd- 

 heid omtrent de Kinderen , die den marteldood 

 ondergifigen , dat men het gebrek van den Wa- 

 ter -doop him zoo zwaar niet toerekende , en 

 gunftiger van hun dagt, naardemaal de martol- 

 dood , dien men toen ook wel eenen bloed- 

 doop noemde , gerekend wierd niet alleen het 

 gebrek van den water-doop te vergoeden, maar 

 ook ruim zoo krachtig te zyn tot wegneming 

 der zonden, en om den menfch met God naauw 



te vereenigcn. VENEMA, L c. p. 486 feq. 



Ook was men zoo toegevend omtrent hen , die 

 buiten hunne fchuld den doop moesten derven 5 

 hoedanigen men na derzelyer dood nogte den 

 hemel toewees , nogte ter helle doemde , maar 

 na zekere derde plaats ? ofte eenen ftaat tus- 

 fchen beiden verzond. En dat dit ook het 

 heerfchend gevoelen in de vierde eetiw gevveest 

 zy, heeft de Heer VENEMA, T. IV. p. 122 

 & feq. uit CHRYSOSTOMUS , GREGORIUS 

 NAZIANZ. en NYSSENUS ? BASILIUS M. 

 en anderen getoond. 



$ V I. 



Onder de Latynfchc Kerk - leeraars zyn de 

 meesten ook met die gevoelens ingenomen ge- 

 weest. De verniaarde Bisfcbop te Hippo in 

 de vyfde eeuw 5 AUGUST INUS , is veelcn 

 hierin een voorganger geweest. Hy verklaar- 



R 3 de , 



