KINDEREN NA BIT LEVEN. 269 



kelyk ter zaligheid ftelde ; want de geenen ,. die 

 men niet zeggen kon deri echten doop ontvan- 

 gen te hebben , welken men overzulks moest 

 oordeelennog ongedoopt te zyn, verklaarde hy 9 

 dat , ftichtingshalven , niet behoefden wederom 

 gedoopt te worden. Kon nu iemand , naar het 

 oordeel van dien Kerk-vader zalig worden, of- 

 fchoon hy 5 welvoegelykheids - halve, niet ge- 

 doopt ware ; hy zal dan ook den Kinderen, die 

 ongedoopt fterven , de zaligheid niet hebben af- 

 gefproken. Vossius, 1. c. Disp. VII. . 25. 



$. X I L 



Onder de Latynfche Kerk-leeraars was TER- 

 TULLIANUS , in de derde eeuw, wel van dat 

 gevoelen , dat de doop de heerlykfte nuttighe- 

 den en uitwerkfelen had ; hy begreep echter 

 ook, dat men dien daarom niet verhaastenmogt > 

 maar ried deszelfs uitftel aan , vooral ten aan- 

 ziene van de Kinderen. En nopens de Oude- 

 ren , die om de behoUdenis hunner Kinderen , 

 wen ze ongedoopt fterven mogten , bekom- 

 merd waren , die dan ook op hunne begeerte 9 

 naar een gebruik , in dien tyd , dezelve ge- 

 doopt kreegen , fchryft hy , dat zy meer no- 

 pens het verkrygen , dan omtrent het uitftellen 

 van den doop, by aldien zy deszelfs gewigtbe- 

 grepen , bekommerd zouden zyn. By het uit- 

 ftellen v^tn dien hadden de Christenen mets te 



vree- 



