KINDEREN NA DIT LBVEM. 



279 



eene gevangenis. Dit gevoelen wierd door 

 de H. BRIGITTA , die in de veertiende eeuw 

 eenen grooten naam had , byzonder begunftigd 

 en onderfteund ; dewyl men van derzelver ge- 

 waande openbaringen te Rome veel werks maak- 

 te , gelyk LEIBNITZ, 1. c. . 92. heeft aan- 



gemerkt. Bykans op diezelfde wyze heb- 



ben, gelyk aldaar .93. getoond is, /THOMAS 

 AQUINAS, BONAVENTURA en andere daar 

 over ook gedagt , en-gefteld , dat ze wel eene 

 ftraf van gemis , maar niet de ftrafFen van ge- 

 voel te ondergaan hadden : voor zoo veel ze 

 naamelyk ongedoopt geftorven waren. Dit word 

 ook van FORBESIUS , I.e. L. X. c. 6 . & 

 c 7. J. i. aangetoond. 



In de Trentfche Kerk-vergadering wierd door 

 de Godgeleerden van de Dominikaaner-Orde 

 bepleit , dat de ongedoopte Kinderen , die voor 

 het gebruik der rede geftorven waren , na de 

 opftanding in zekere voorburg, ofte onderaard- 

 fche plaats in de duisternis zouden opgeiloten , 

 doch niet door het vuur gekweld worden : ge- 

 lyk van P. SARPIUS , hiftor. CwiciL Irident. 

 p. 157. bericht is. 



Alhoewel nu dit gevoelen veel gemaatigder 

 is dan het bovengemelde ( . 5 i o. ) , zoo 

 is echter de praktyk der Roomfche Kerk daar- 

 omtrent zoo gemaatigd en toegevend niet ; naa- 

 deinaal de geene , die nog ongedoopt zyn , als 



S 4 ilaa- 



