KINDEREN NA DIT LEVEN. 283 



men, dat de Protestantfche Godgeleerden dooi- 

 gaans vry gemaatigd over dit ftuk dagten. Al 

 meest komt men daarin overeen , dat men no- 

 pens de Kinderen , die voor eenen volwasfenen 

 ftaat , en het gebruik der rede fterven , het zy 

 ze gedoopc , of ongedoopt zyn , het goede na 

 dit leven hoope. En nopens de Kinderen der 

 Christenen meent men , dat hun het geloof in 

 Christus , het eenige middel , ora de genade en 

 zaligheid , door Christus verworven , deelach- 

 tig te worden , niet kan ontzegd worden. Dnn 

 hoewel men nopens het geloof en de wederge- 

 boorte , de voorwaarden der zaligheid , door 

 Christus , ten aanziene der volwasfenen , zich 

 onderling niet wel verftaan , en dezelve niet 

 gereedelyk verklaaren , ofte bepaalen kon , in 

 welk eenen zin , en hoedanig men die aan de 

 Kinderen zoude kunnen toefchryven ; zoo ver- 

 werpt men echter daarom de zaak , of die gun- 

 ftige gedagte nopens het toekomend lot der Kin- 

 deren niet. En het gefchil nopens die voor- 

 xvaarde der zaligheid word by veelenjaangemerkt 

 en behandeld , als of het flechts een woorden - 

 twist ware. En over het geheel laat zich , no- 

 pens die voorwaarden van der Kinderen zalig- 

 heid, aanmerken, dat de Protestantfche Godge- 

 leerden daaromtrent een drieerlei gevoelen om- 

 helzen. Want zoramige vinden alles in Chris- 

 tus , en de genadige toerekening van deszelfs 

 verdienften , wat tot der Kinderqn zalig lot na 



die 



