354 OVBR-UBT ZEDELYK LOT DER 



mend goed als onaffcheidelyk van het aangenaa- 

 me lot , het genoegen en vermaak van redely- 

 ke wezens 5 moet word^n aangemerkt : gelyk , 

 aan den anderen kant , het zedelyk kwaad op 

 zich zelven ook een droevig kwaad is , en , 

 volgens zyne natuur , het zelve onaffcheidbaar 

 na zich fleept. 



Maar het zou hier de vraag wel mogen zyn : 

 Of men niet beter doe 5 althans minder belem- 

 merd , en meer geregeld over dit ftuk denken 

 kan , by aldien men der Kinderen lot na dit leven , 

 wanneer zich hunne vermogens zullen ontwik- 

 keld hebben, als eenen ftaat van zedelyk goed ,' 

 van betaamende werkzaamheden aanmerkte : en 

 in dit licht, ofte van dien kant him lot befchou- 

 wende 5 zich den weg niet meer gebaand zoude 

 vinden , ora een aangenaam en genoeglyk lot 

 him toetefchryven : en met en op de godzalig- 

 heid , ofte een geestlyk leven , 't welk hun dan 

 zal zyn medegedeeld 5 de gelul^zaligheid , ofte 

 het eigenlykst zoo genaamde eeuwig leven , als 

 daar mede verzeld , en als een gevolg daar van 

 moge befchouwen? 



't Komt ons ten minften zoo voor, dat men, 

 riaar den aart der zaaken, hen, die vatbaar zyn 

 voor geluk en genoegen , het welk mede een 

 gedeelte van hun volmaakter leven zal uitmaa- 

 ken , ook onderftellen moge en moete als met 

 ont\vikkelde en natuurlyk verbeterde vermogens 



op 



