OVER DE ANALOGIE, ENZ. 215 



in het lot der Stervelingen niet tegen eenc wy- 

 ze order der zaaken flryden, fchoon wy de re- 

 deaen van de meeste .uitkomften der zaaken niet 

 konnen inzien : want het is eene bekende zaak, 

 dat men in de Natuurkundige Waereld oneindi- 

 ge blyken van eene allerwyste Regeering waar- 

 neemt ; ja zelv dat die , welke in den eerftea 

 opflag niet gefchikt genoeg fcheenen ? na eene 

 ryper befchoawing of grooter aanwas van men- 

 fchelyke kundigheden , zeer fchoon en gefchikt 

 gevonden worden. Men kan derhalven niet 

 twyfFelen , dat , het geen in de Zedekundige 

 Waereld tegen de Goddelyke Volmaaktheden 

 fchynt te flryden , of niet genoegzaam met de- 

 zelve fchynt overeen te komen , de wyze Re- 

 geering GODS daarom niet verzwakken of 

 wegneemen kan , en alleen een bewys is van, 

 onze onweetendheid 5 rnaar geenzints van eene*- 

 flegte befluuring. 



De 



fads confufioncs fapientl rcrum ordini baud repugnare , 

 lic-jt plurimorum eventuum rationes perfpjcerc haud va- 

 leamus. Conftat enim in mundo Phyfico innumera fapien- 

 tisfimae gubernationis indicia obfervari , ea etiam qux pri- 

 ma fronte non fatis ordinata videbantur, re melius exami- 

 nata , vel cognitione humana Jongius promoca , pulcerrif 

 me ac apnsfiir.e dispofha deprehcnfa efle. Nee proinde 

 dubitare fas eft ea etiam quss in Mundo Morali peifecl:io. 

 nibus divinis contraria eflb videntur , vel non funs con- 

 fentanea, fapientisilmam Dei gubernationcra haudlabefac- 

 tarc , vel tollcre , & ignorantice quidem noftras , non au- 

 teai mala? mundi adramiilracionis arguments efic. 



O 4 JSJihil 



