OVF.R DE ANALOCIE, EXZ. 223 



reeds vertoond : waar toe , gdyk wy- in het eer- 

 fte gedeelte deezer Verhandeling aangetoont 

 hebben , dat ook de Anahgifche wyze van oor- 

 deelcn behoord. Dit , zeg ik , kan ter betoo- 

 ging ftrekken , dat de menfch met een zedelyk 

 gevoel begaafd is; want hy heeft dit zo w^l als 

 dat van waarheid noodig. En het getuigenis 

 der waarneemingen bevestigd , dat de Natuur , 

 of liever haar goedgunftige Werkmeester , o'p 

 allerlye wyzen voor den Menfch heeft jwillen 

 zorgen. 



Indien nu de menfch agt flaat op zynen eigen 

 inborst 9 en op de natuur der zaaken en der uit- 

 werkingen , die uit zyne vrye daaden voort- 

 fpruiten , zal hy zonder inoeite gewaar worden , 

 dat zomraige daaden tot middelen dienen , om 

 zyn geliik te bereiken; anderen tot beletzfelen, 

 dat het geen een waar, duurzaam en ftandvastig 



ver- 



haud dcpendente, imo e^ ptius fe exferente, quo etiam 

 Ano?QgriMi judicandi rationern pertincre in prima operis 

 pane odend'mus , argumenco eile potcft fenlu etiam Mo- 

 rali eundem inltru6lum eflb. Non emm hoc minus aeilio 

 veri indiget. Naruram aurem , vel porius t-jus paren-e ni 

 bcnignislinuim corjfultum homini modis omnibus voluifle 

 Obfervationum teftimonio confirmaeur. 



Quod (i jam Homo fuse indolis, & Natura> rerum, ef- 



fcffuumque qui ex liberis adlion'bus nafcuntur raticncip 



h :b at , facile intclligec , nonnu!! is afticnes efle fel citacis 



' conlcquen-ja; media, alias impedimenta, 'dquodvolup- 



' tatcm veram 5 confcaDtem , perpecuaro , nee majon d lori 



auc 



