226 II. ANTWOORD OP DE VRAAGE 



niet , of de alwyze en algoede Vader van het 

 Menfchdom heeft de waare belangen der Ster- 

 velingen zamen verbonden , en de menfchen 

 gevormd zoo , dat zy elkanders hulp onderling 

 noodig hebben , maar ook dat zy gezellig zyn 

 van Natuur. De menfch gevoeld dus , dat de 

 plichten van rechtvaardigheid , menfchlievend- 

 heid en goedgunftigheid 5 hem door de Natuur 

 zelve aanbevolen worden , en dat de Zedelyke 

 Waereld , door de onderlinge plichten en gene- 

 genheid der menfchen tot elkander ? even zeer 

 beftuurd word , als de natuurlyke Waereld door 

 de algemeene zwaartekracht. 



De Anakgle leert ons dus deeze Zedekun- 

 dige grondbeginzelen : dat de plichten van waa- 

 ren Godsdienst altoos met het geluk van den 

 Menfch zamenftemmen ; en dat ons eigen waar 

 geluk niet kan bevorderd worden door het na- 

 deel van anderen; wyl de Natuur het rechtvan 



dee- 



ni generis Parentem vera etiam mortal] am commoda con- 

 junxifje , eosdemque mutu^e opis non tantum indigences , 

 led <5c fociali Nacura prasditos fecifle. Sentit Juftitias , 

 humanitatis , & benevolently officia ab ipfa nobis Natura 

 commendari, mutuoque hominum erga fe invicem amore, 

 & officiis , mundum'moralem haudlecus, ac Phyficura 

 gravitatione univerfali , regi. 



Ipfa itaque Anakgia hxc nobis fuggeric Principia Ethi- 

 ca : Officia verse Religionis cum felicitate hominis fempcr 

 confpirare ; Nee pofTe verara noftram felicitatem cum a- 

 fcorurn detrimenco promoveri 3 cum Natura Jura hujus 



Ju- 



