II. ANTWOORD o? DE VRAAGE 



ons voed , het vtiUr ons verwarmd ? zoo-maa- 

 ken Haat en Nyd ons ongelukkig , en Deugd 

 en Liefde gelukkig. En even als wy denken , 

 dat de natuurlyke eigenfchappen derzaaken niet 

 verandcren zullen , even zoo onveranderlyk zyn 

 de natuurlyke uitwerkingen der Zedelyke daa- 

 den. Trouwloosheid was en zal altoos fchande- 

 lyk, ichadelyk en onteerende zyn, maarwoord- 

 houding , edelmoedigheid , milddaadigheid zyn 

 altoos fchoon , edel , eerlyk en nuttig. De al- 

 getneene Zedelyke Wetten blyven, niet mill on* 

 yeranderlyk dan die der Natuur. 



Het gebeurd wel foms , dat zommige bedric* 

 gelyke zedekundige oordeelen der menfchen , 

 omtrcnt hunne plichten , even als in zommige 

 gevallen der Gezigtkunde , hen verkeerd doen 

 handelcn , welke verkeerde oordeelen echter f 

 ( wanneer men zyne aandacht vestigt op de ge- 

 woone uitwerkingen der daaden en op de Analo- 

 gic 



imisque. Ut panis nutrit , ignis calefadt , ita odium & 

 invidia nos infclices , caritas ? virtus , feliccs reddunt. 

 Ut non putamus immutatum iri proprietates rerum Phyfi- 

 cas , ita nee Naturales aftionum Moralium effettus. 'Fi- 

 dei violntio fuit eritque Temper turpis, ignominiofa, no- 

 xfa: conftantia in promisfis, generofitas, liberalitas, pul- 

 cra, honcfla , utilis ,' Legesque Morales univerfales baud 

 jninus ae ills PhyGcae immutatse mancnt. 



. Equidcm fallacies nonnullae optids fimiles Moralia ho- 

 ininum de iuis offitiis Judida quandoque in trans verfum 

 sgunr, quae ramcn, attendone ad ordinarta aftionum effec- 

 ta Q Naturae /Inahgiam adhibita, detegi poflunt. Opus 



