338 II. ANTVVOORD OP DE VPxAAGE 



wy de Onderflelling willen onderzoeken van 

 hen, die meenen, dat alle vriendfchap uic hoo- 

 pe van eigen belang en behoefte ontftaat , koo- 

 mcn de volgende flukken aan ons onderzoek 

 voor : Zyn die alleen voor vriendfchap vat- 

 baar , die hulp noodig hebben ? Zyn zy 'er 

 zo veel te nieer vatbaar voor , hoe meer ge- 

 breks zy hebben ? Zyn 'er geen voorbeelden 

 vn eene zuivere genegendheid zonder beloo- 

 ning ? Gebeurd het niet dikwils ? dat de vriend- 

 fchap op zich zelve vermaakt zonder hoop van 

 voordeel ? Wanneer 'er eenige Analogic tusfchen 

 vcrfchillende zaakea plaats heeft, moet men de 

 paalen van derzelver gelykvormigheid naauwkeu- 

 rig aanwyzen , op dat de Analogifchs redeneering 

 dezelve niet-overfchreede. Inderdaad de meeste 

 drogredenen (^Sophismds*) van BA-YLE , door 

 welke hy de goddelooze flellingen der Mam- 

 cheers wilde onderftutten ? fteunen op deeze 



eene 



flanter fint connexx , an una earum audla vel imminuta cres- 

 cat veldecrescat alcera ? Si eorum hypothefm qui omnera 

 amicitiara ex proprii commodi fpe atque indigencia orcam 

 cenfenc examinare velimus , hsec perpendenda veniunt : 

 An ii foli ad amicitiam proni qui auxilii egent ? An canto 

 proniores quo magis indigent ? Nullane dantur exem- 

 pla amoris puri , baud mercenarii ? Mumquamne fie ut 

 ipfa dele&et araicitia, non fpes lucri ? Ubi aliquam inter 

 res diverfas intercedere Analogiam certum eft , limites fi- 

 milicudinis accurate definiendi funt , ne ultra eos argu- 

 mentatio Analogica proferatur. Pleraque fane BAYLII 

 Sopbismata , quibus impiam Manicbaorum eaufain fulcire 

 voluit, nitumur hoc folo errorc, quod Deura inftar patrisr 



