OVER DE ANALOGIE , ENZ. 239 



eene dwaaling , dat hy GOD heefc willen bc- 

 grypen, wel als eengoedertierenenVader, maar 

 niet als een rechtvaardigen Richter , niet als zulk 

 een Heer , die zyne Onderdaanen ? door eene 

 ingefchaapen vryheid , om zeer wyze redenen 

 bekwaam gemaakt heeft voor loon en ftraffe. 

 Die alleen aangemerkt zynde , blykt , dat alle 

 gelykenisfen , door hem te berde gebragt , door 

 welke hy Gods werking omtrent de toelaating 

 van het kwaad tracht te verduisteren , byster 

 mank gaan. 



Wanneer de verfcheidenheid zich by de o- 

 vereenkomst voegt , moet men de eene zoo 

 wel als de andere in het oog houden ; om de 

 toepasfmg der Analogic niet te doen dwaalen. 

 Vooral moet men het oneindig verfchil , dat 'er 

 tusfchen GOD en de .Schepzelen is , niet ver- 

 geeten , wanneer men uit de befluiten ', voor- 

 neemens en daaden der menfchen > tot de eind- 



oog- 



quidcm benignisfimi , atnonjufti ctiam judicis , non tails 

 Domini , qui fuos fubditos fapientisfimis ex caufis praemii 

 pccnacque capaces , indita illis libertate , feceric , conci- 

 pere'velit , quo folo obfcrvato facile apparec oirmes fimi- 

 litudines ab eo prolatas, quibus aftionem Dei circa per- 

 misfionem mali obfcurare voluic, niifere claudicare. 



Ubi convenientiae fejuna/itdiverfitas, hujus non minor ac 

 illius ratio habenda eft , ne Analog applicatio reddatur 

 erronca. Przferrim ubi ex hominum propofjtis, confiliis, 

 & adlionibus argumentamur ad fines Dei , immenfi quod 

 inter Deum & creaturas intcrcedit difcriminis nunquam 

 oblivifccndum efc. In perfection ibus quidem ei adfcnben- 



dis 



