OVER DE ANALOGIEj ENZ. 243 



zyn van eene billyke zelfsverdediging, waar de. 

 zelve eindigt en de wraak begind ? Welke de 

 grenzen zyn van waare verdraagzaamheid , bui- 

 ten welke zy in eene ongeoorloofde toelaating 

 overgaac 5 hoe eenige noodzaaldyke ftrengheid 

 van wreedheid 9 goedertierendheid van flaphar- 

 tigheid , uit onverftand voortkomende , onder- 

 fcheiden zy. Verfcheiden plichten raoeten 

 zoo uitgedrukt en bepaald worden , dat zy niet 

 tegen elkander fchynen aan te loopen ? wyl men 

 in het Goddelyk verftand geene tegenflrydigheid 

 kan onderftellen. Wanneer de befchouwing 

 eener zaake te ingewikkeld fchynt , moet men 

 trachten 'er verfcheide omftandigheden van af 

 te zonderen ., en men moet duidelyk toonen , 

 wat ieder haarer uitwerke of welke verandering 

 zy baart 3 het geen byna op dezelve wyze moet 

 gefchieden , als wy gebruiken om de al te zeer 

 ingewikkelde Natuurkundige uitwerkingen tot 

 haare uorzaaken te brengen, 



Indien 



Ubi ea definat, & ultfo incipiat ? Qui fint veri toleran- 

 tise fines, ultra quos ea in veticam conniventiam ahear ? 

 Quomodo necefTaria feveritas a crudelirate , dementia a 

 leniiate nimia , ex imbecillitate veniente , diflinguantur P 

 Officia varia ita exprimenda , ae determinanda , ne inur 

 fe pugnare vid.eantur, cum nulla in ineelleftu Divino con- 

 dpi po^fit repugnancia. Ubi confideratio rci nimis vidttur 

 intricata, danda opera ut circumftanciae varias a fe feparen- 

 tur , & quid unaxjuasvis efficiac , vel mutet diilinde ex- 

 ponatur , quod eodem ferme fieri debet modo., quo vet 

 famur in complicacis cimis Phyficis pfFe^i-bus ad fims cau* 

 fas referendis. 



si 



