OVER DE ANALOGIE, ENZ. 247 



verbintenisfen niet konneri Verbrooken wbrden , 

 door een uitzondering van vrees, (wane anders 

 zoude men eincle of paal nan den oorlog konnen 

 ftellen,) fchynt het, dat men van de verbinte- 

 nisfen in den ftaat der Natuur het zelve moet 

 oordeelen. Dikwils verkrygt men zulk eene 

 rtduStte , door de zaak af te fcheiden van bm- 

 ftandigheden, die'er vreemd van zyn; dus kon- 

 nen veele twist -redenen ,-omtrent de plichten 

 van Regeerders en Onderdaanen , uit de Na- 

 tuur der verbintenisfen bepaald worden. Som- 

 tyds gefchied deeze reduEKc door middel van 

 een verd'igtzel , door de omflandigheden zo za- 

 men te fchikken , als best is cm de waarheid 

 te erkennen. Dus heeft iemand niet onge- 

 lukkig beweezen 9 dat de Veelwyvery door de 

 Natuur verbooden is ; uit hoofde dat 5 indien 

 het gebeurde 5 dat een even groot getal Jonge- 

 lingen en huwbaare Meisjes , door fchipbreuk 

 op een vvoest Eiland geworpen waren , geen 



Jon,- 



ex-ceptionem metus omnes fere confentiant, ("nam fecus 

 niHlus belhs impooi poflec modus & finis } videtur idem 

 de padtis ftatu nacurali initis dicendum cffj. Ssepe reduc- 

 tio.obcinetur rem a circumftanciis a re aiienis feparando. 

 Jta multae de mutuis imperancium & civium officiis contro- 

 veffi* ex natura paftorum definiri po{Iunc. Nonnunquam 

 pcrficitur reduftio ope fi6tionis alicujus, circumftantias ita 

 componendo ut vcntati agnofcendse eft accommodatisli- 

 inum. Polygamiam v. g. a Natcra prohiberi probat non 

 nemo baud infeliciter ex eo,-quod (i contingerec in de- 

 fortam aliquam infulam parem juvenum virginumque DU- 

 naufragio ejid 5 tuiji fane neuter illorum plures fi- 

 Q. 4 J ' ias 



