KINDER EN NA DIT IEVFN. 417 



met de voorgaande plaats. Dat reemt ecbter 

 geenzins weg , dat de Kinderen , in den ei^en- 

 lyken zin ? het rechtftreekfche onderwerp der 

 reden blyven , en in de gemeldde zegemngen 

 van Christus deelen. 



Dan dewyl zy , die de Kinderen tot Jezus 

 bragten, ongetwyfeld geloovigen geweest zyn, 

 die voor zich zelve prys op Jezus gunften Itel- 

 den , in welken zy de Kinderen gaarne vviiden 

 doen deelen , zal men mogelyk denken , dat 

 bier flechts de voorrechten der Kinderen van 

 geloovige Ouders in aanmerking konden komen. 

 De Heer VENEMA, 1. c. p 544 & ieq. ver- 

 klaart deeze woorden dus , en beroepc zich daar 

 by voornaamelyk op het woordje lw* , der 

 zulken^ in onderfcheining van ixlw , derzehtn^ 

 als of dat ons-tot de uitfluiting van andere Kin- 

 deren , die zootianige niet waren , bepaalde. 

 En by deeze uiclegging behouden ze niet veel 

 kracht 5 om daar nit de zaligheid der Kinderen 



in het getneen te bepleiten. Maar dewyl 



bier van de Oudcren niet eens rechtftreeks ge- 

 nielq. v in hot onbepaald gelaacen word , of zy 

 wei eens , dan of het andere lieden geweest 

 zyn, die de Kinderen tot Jezus bragten : dewyl, 

 by aldien '^r in dit geval aan der Kinderen Ou- 

 deren zoo veel gelegen was , men van dezelve 

 wel eenige melding zou mogen verwacht heb- 

 ben , die 'er echter niet voorkomt ; naardemaal 

 XXII. Dee/. D d 'er 



