KINDER EN NA DIT LEVEN. 419 



is 'er TO* 'Iwv ) maar by LUK. IX. vs. 48. vinden 

 wy daar voor i?o TO TT^S^V 7- Wy befluiten 

 dus billyk , dat in de beide gevallen die eigen- 

 fchap van ongeveinsde nedrigheid en eenvouwi.;- 

 heid meer , dan het geloof der Ouderen , in aah- 

 merking moet komen, en de hoofdzaak zy, die 

 de Heiland bedoelt , en waar omtrenr Fly de 

 Kinderen tot voorbeelden van navolging ftelt. 

 En deeze eigenfchap kan niet gezegd woiden 

 in de Kinderen van geloovige Ouderen. alleen 

 plaats te hebbe-a; maar ze is, zonder bepaaifng 

 ofte uitiluiting , eigen aan de Kinderen in het 

 gcmeen. En hicrorn kumien wy des Hooglce- 

 taars verklaaring 5 in dat opzicht , niet aanne- 

 nien , maar menen , dat de Kinderen in het ge- 

 meen hier moeten in aanmerking kpmen. Ook 

 heeft de Heer VENEMA opgemerkt , dat de 

 Uitleggers hier zwaarigheid gevonden hebben , 

 oiii eigenlyke Kinderen te verftaan ; dewyl dan 

 alle Kinderen voor erfgenaaraen der zaligheid 

 moesten erkend worden , en hierom vvilden ze 

 liever aim Kinderen in den oneigenlyken zin des 

 woords hier denken. Maar door zyne verkjcui- 

 ring over dat woordje TQM!>MV meent hy die zwaa- 

 righeid weggenomen te hebben Dan die zwaa- 

 righeid vinden wy hier in niet , en die ver 1 ' laa- 

 ring van dat woordje onnoodig en onvoldoende. 

 Wy hebben ook reeds uit EZECH. XVI. vs. 20. 

 en XVIII. vs. 20. gezien , dat Cod,, ook zon- 

 ,der opzicht op de Ouders , en zelf de Kinde- 



D d 2 ren 



