KINDEREN NA DIT LEVEN. 397 



jPaulus, enleeraart, d at ook de Kinderen, van 

 welken een der Ouderen , de vader of moeder 

 een ongeloovige , of ce een heiden is , de voor * 

 werpen van Gods vriendelyke toegenegenheid , 

 en niet onrein , maar heihg zyn , i KOR. VII. 

 vs. 14. 



Over deeze plaats is vaak en veel van de 

 Uitleggeren gefchreeven. Onder anderen heeft 

 de Heer VENEMA , 1. c. p. 546 & feq zich 

 daar over ook breedvoerig uitgelaaten , en gc- 

 toond , hoedanig men die heiligheid der Kinde- 

 ren niet , en al verftaan moet. Ze is naame- 

 lyk 5 naar zyne verklaaring , de waare heilig- 

 heid , die het recht tot de goederen van het 

 heilverbond en Gods gemeenfchap medebrengt , 

 het welk de Kinderen in hunne Ouderen bezit- 

 ten : moetende de Kinderen naar den besten 

 van de Ouderen gerekend worden 5 gelykerwys 

 God ze ook goedgunftig rekent. 



Deeze verklaaring , die op de onderftelling 

 van den Hoogleeraar gebouvvd , en ter onder- 

 fteuning van deszelfs gevoelen aangedrongen is, 

 kan , by aldien men ze in alle haare deelen ook 

 niet mogte aanneetnen , en ten aanziene van 

 zulke vroeg - ftervende Kinderen liever de in- 

 wendige en wezen!yke door Gods Geest ge- 

 wrogte heiligheid verftond , althans ook voor 

 ons gevoelen dicnen. 5 , Deeze is Gods Goed- 



gun- 



