dk 
-6 \ OVER DE BETREKKING. DES „CHRISTENDOMS 
en Romeinfche Oudheid als volftrekt onmisbaar: be- 
„fchouwde tot het fcheppen van eenig voortreffelijk 
letterkundig gewrocht, Een wieLAND-ftond in den 
luister van Atheenfche wijsbegeerte „en -befchaving 
gnder eene Christelijke natie, de tijden roemende:, 
oen men. aan. de. onfterfelijke Goden offerde ,- en 
in derzelver dienst zijne dagen genoegelijk doorbragt; 
toen, eene. AsPasia lesfen van levenswijsheid gaf, 
een ANAKREON tot-levensgenot opwekte, ende 
bekranste beker. aan-het vrolijk: -gastmaal onder 
fijnen fchêrts rondging, terwijl eene raïs en eene 
PHRYNE lachte 3 en zelfs een SCHILLER kon , althans 
in zijne jeugd, zijn gevoel niet bedwingen , dat hem 
drong ‚ de gouden eeuw,te verheffen, toen alles 
in de natuur zijne Befchermgoden had „ toen. geen 
land, geen berg, geen boom, geen vloed onbezield 
was, in dichterlijke verrukking van Griekenlands 
Goden uitroepende : - | 
Toen fen nog. de jeugdige aard regeerder - 
Aan der vreugde ligten. rozenband , 
… Zalige geflachten. wand'len leerdet, 
Schoone wezens uit het- fabelland ; 
_ Toen weleer uw blijde dienst nog ftraalde, 
| Anders was het, anders dan daarna, 
“Moen gebloemte om uwen tempel praalde, — 
| _ Venus Amathufia ! ed m 
= Schoone tijd, waar zijt gij ?” Waar ontweken 
__Bloefemdagen der natuur, — waarheên ? 
‚Moogt gij flechts ín liedren tot mij fpreken? 
+F ’ 
Jes in ’t lied des dichters, leeft ge alleen 7” 
n Uit- 
Î 
