12 OVER DE BETREKKING DES CHRISTENDOMS 
zich het-vernuft; om «de meesterftukken der bouwe 
kunst te. doen verrijzen, welke „aan de Onfterfelijken 
gewijd ;-de verhevenheid dier denkbeeldige wezeris 
ademden5 dáár fchiep een Prrpras het béeld van den 
Olympifchen Jupiter, en wierde men feesten ter eere 
der Goden ; waartoe alle kuristen hare fieraden leendens 
„Maar ís dan het Christendom „ vragen wij, voor 
de “fraaie ‘kunstenven wetenfchappen nadeelig ? 
Dulde “het-dezêlve niët naast zich”, en verfmaadt 
het de daärvan ontleende hulp als’ geheel ongelijk- 
foortis „ onedel: en laag? Het zij verre , dat wij 
dit zouden bewerens wij mogen deze vragen veeleer 
ontkennend. beantwoorden; en in de tweede plaats 
aanmerken „ dat het Christendom în vereeniging met 
de fraaije kunsten en wrede nl wieden spank 
en bloeien kan. | ik 
„Ik behoef u daartoe flechts den Stichter en de 
eerfte verkondigers des Christendoms ‘te’ herinneren. 
Hoewel “niet “onderwezen ‘in de fcholen der Wijzen, 
en aan geleerdheid en beftchaving weinig te danket 
hebbende, fpreidden”zij" echter, zonder het te wilz 
len, in -het voordragen van hunne leer datgene ter 
toon > wat de'“menfchelijke kunst zich «als“haâf 
hoogfte: doel en ideaal voorftelt. Verbanren- zij 
van ‘ons alle gedâchte aan kunst ín de redenen 
van” Hem, die zijne wetenfchap uit eene hemelfche 
bron. afleidde ; maar niemamd zal ontkennen , dat de: 
vorm met deftof in zijnen mond tot eem volmaakt 
geheel. -zamenfimolt; en dat ‘alle zijne “woorden de’ 
volkomene vereeniging openbaarden van het ‘ware „ 
het goede en fchoone» Of wie, die de gedenkfchriften? 
| vân 
