23 OVER DE BETREKKING DES ‘CHRISTENDOMS 
der Oudhéid van de zoo zinnelijke’ Godenleer maak- 
| ten, en het behoeft naauwelijks aarigetoond te wore 
den,“ welken’ belangrijken invloed -dit “op dezelve 
hebben moest,’ De fchilder’of beéldhouwer , die het 
geloof aan -het “wezenlijk beftaan”dier Godheden in 
zijn —binnenfte “droeg, zocht door ‘hét “penféel of 
den beitel hare bovenmenfchêlijke ligchaamskracht 
en fchoonheid- uittedrukken’; én “vond derhalve’ in 
Zijnen Godsdienst zelve een” fterken’ prikkel tot het 
fcheppen van grootfche en “bevallige” vormên „“en 
zoodra de dichter van de overtuiging doordrongen 
was , dat die wezens het menfchelijk geflacht onzigt- 
baar omzweven, befturen en leiden, liet hij ze niet 
flechts ter verfiering van zijne gezangen, maar als 
handelende perfonen optrederi , “waardoor “hij “zijne 
voorftellingen met een nieuw en hoogerleven bee 
zielde, “Dit alles moest in de’ nieuwe Christelijke 
wereld grootendeels wegvallen „ en blinde partijdigheïd 
alleen kan de latere beeldhouwers mét de vroegere 
gelijkfteilen , terwijl enkel miskenning van den geest 
der klasfieke Oudheid inde Goöden van dén Olympus 
bij de nieuwere dichters iëts meer vinden kart, dan 
poëtifche beelden , ontbloot van ziel en leven, ” | 
Maar zoo zeef wij dit, en wel ter eere des Chriss 
teridoms, toegeven, zoo zeer meenen wij te mogen 
beweren, dat de Bijbel zoowel, als de gefchiedenig 
der kerk aad’ de fchilders der latere wereld onders 
werpen aan de hand gegeven heeft, die de ondere 
werpen uit de fabel ontleend, aan eenvoudige mâjes 
feit, en toerende zâchtheid verre te boven gaan, 
oF waar ‘vindt men gröorfchor ftof, dan welke. vele 
kun: 
