TOT DE/FRAAIJE,KUNSTEN ENZ, St! 
niet meer, dan een kunftig zamenftel. van-allerlei 
krachten , die geene oorzaak hebben, een onmetelijk 
ligchaam „ waaraan de geest ontbreekt, een rader» 
werk „ dat, eenmaal bij toeval opgewonden, even 
toevallig blijft voortloopen. Hij durft alle verfchijnfelen 
uit zoogenoemde natuurwetten verklaren, hij fchaamt 
zich. niet, zijnen oorfprong inde dierenwereld. te 
zoeken, hij vertoont een’ woesten flrijd der hoofd- 
ftoffen , waar gewisfelijk de hoogfte wijsheid in de 
befchikking. voorzat „ en hij waagt het bij de prach- 
tigfte- tooneelen. der fchepping..niet eens, God te 
noemen, terwijl eene enkele „herinnering van den 
Vader. der. natuur elk- welgefteid hart ontvlammen 
moet. Maar in. welk een fchooner licht prijkt die 
wetenfchap „- wanneeer . Godsdienftigheid, uit het 
Christendom gevloeid „ haren gloed. daarover uit= 
ftort, en «hoe. praalt ‘het fchouwfpel der natuur in 
heerlijker glans! Neen, voorwaar, geen bloot ges 
val vormde dit alles, en bond het aan. vaste. wet- 
ten „ maar het is in het-oog van den Godsdienftigen 
befchouwer door een’ hoogen en goddelijken geest be- 
zield. Hij ontmoet overal de hartverheffende teekenen 
van één verheven doel, tot hetwelk alles door. den 
Oneindigen en’ Algoeden- gevormd werd; Hem hoort 
hij in-het gieren van den ftorm, in ‘het fuizen des 
winds ; in het weldadig „geratel des donders en in der 
vogelen ftreelend gezang; Hem ziet hij in het oog- 
verrukkend veldrapijt , in het zielverkwikkend fchouw- 
fpel van den ftarrenhemel ; Hem voelt hij in de wet 
der zedelijkheid „die zijnen boezem verwarmt. Hij 
weet , dat de-ganfche natuur een tempel des Aller- 
hoog- 
