42 OVER ALFRED, KONING VAN ENGELAND 
in Zwitferland ;-de Noormannen belegerden Parijs, 
en in dezen baiĳjert van’ verwoesting’ en ellende 
gingen zelfs de kiemen van befchaving die KAREL 
DE ‘GROOTE geftrooid had, verloren. 
‚ „Ook Engeland deelde’ rijkelijk in deze onteiter. 
De Deenen ; een gedeelte der Noormannen , destijds 
even zoo min als alle die andere Barbaren- doór het 
gezegende Christendom verzacht” * vermeesterden 
bijna het geheele Noordoosten des ‘rijks. Met drie 
honderd roöffchepen geland , verbrandden zij Londen 
en Cantorbury, et zelfs hunne volkomene neder= 
laag fchonk geene rust aan het rijk.” Gelijk bĳ de 
{lang van Lerna fchenen , voor elk geknot hoofd dier 
vêrrielers, ‘zich honderd anderen in het veld te vere 
toonen. De koning rruerreD fneüvelde in het 
jaar 871, en liet aan zijnen broeder ALFRED » een’ 
twee en twintig jarigen jongeling, het diep gezon- 
kene rijk, éene weinig begeerlijke erfenis „ achter. 
5 Arrrep behoorde “tot de vereenigde natie der 
Anglo-Sakfers, Duitfche volken , door eenen twee 
en dertig jarigen oorlog tegen de inlandfche Britten 
gehard , maar bij welken door den invloed des 
‘Christendoms, en door de poëzij, welke zij mise 
fchiën van hunne oude Bardenù geërfd , of van hunné 
vijanden. hadden overgenomen „ eenige beginfelen 
van befchaving beftonden. De jonge ALFRED fcheen 
echter doorde ftormen' des oorlogs woor altijd’ van 
die befchaving uitgefloten. In zijn twaalfde jaar kon 
hij nog niet eens lezen. «Toen werd zijn groote 
‘geest eensklaps door het hooren van een gedicht ín 
zijne moedertaal gewekt. Hij: gevoelt een “nieuw 
Hi le 
