46 OVER ALFRED; KONING VAN -ENGELANDs: 
' 
vaderland gebrouwen; te wreken , niet hebben vere 
zuimd, en hij zou ligt ín de herhaalde meineeden 
van dit volk, in deszelfs, zoo het fcheen , ontem- 
baren aard, bij zijne tijdgenooten-. gewis, en ook 
bij het nageflacht. misfchien, vergiffenis hebben 
gevonden, . Doch ArLFrep verfmaadde die wraak , en 
dacht op een edeler middel, gebruik van zijne zege 
te maken. Hij wist, dat om de Barbaren te befchas 
‘ven, geen beter middel beftaat, dan het Christen» 
dom; en is deze waarheid federt zijnen tijd niet 
door ontelbare proeven bevestigd? Om nu niet 
eens van de fnoodheden te fpreken , die de Chris= 
telijke Godsdienst bij de zoo hoog geroemde, en 
toch zoo wreede Romeinen heeft afgefchaft , — wie 
noemt de volken ops; door dezen Godsdienst aan de 
barbaarschheid onttrokken 2 Vloeide in dit ons 
thans zoo gelukkig Nederland , vloeide in Duitsch- 
land en het geheele Noorden geen menfchenbloed 
op de altaren van THoR en van WODAN, gelijk in 
de bosfchen van Polen en Rusland woor het af» 
godsbeeld van den dondergod der S/avoniërs? Voert 
zelfs nu het Christendom, waar het zich door den 
dienst der zendelingen vertoont, niet landbouw en 
huisfelijkheid met zich, in plaats van de zwervende 
levenswijs der Barbaren ? 
‘Het zijn deze bedenkingen , door welke ook, 
honderd jaren vóór ALFRED, KAREL DE GROOTE 
werd aangezet, om de Sakfers met geweld, en door 
vrees voor den dood, te bekeeren. Arrren fteekt 
ook hier boven den grooten Frank zeer verre uits 
Hij gebruikte geen’ dwang, doch gaf aan de overs 
ef Won= 
