BO OVER ALFRED, KONING VAN: ENGELAND’, 
tienen werden ook door die gemeente zelve beflist 4 
of, in geval van: beroep, naar de Aonderd gebragt, 
alwaar twaalf vrijmannen , uithet wolk. gekozen, 
maandelijks bijeenkwamen „ en na afgelegden eed uite 
fpraak deden over het pleit, door den Aonderdman ss 
ôf ‘het opperhoofd der honderd; geëischt. Ook 
ieder. graaffchap had ‘weder zijne afzonderlijke. regts 
bank , onder-een’ door den koning gekozenen regter 
Òf fherif ; doch ‘alwaar ook de uitfpraak door lieden 
uit het volk moest gefchieden, Wie ziet hier niet 
de inrigting der jwrys of gezworenen , die, negen 
honderd jaren na ALFRED, naar het vaste landis 
overgebragt, en daar door fommigen als het meestera 
ftuk der Wijsbegeerte “geroemd wordt 2--Dit- is! al« 
thans: zeker, dat men blijkbaar in ALrreDs wetges 
ving de ftrekking befpeurt, dat de natie zich zelve 
bewake en befture , zonder in de banden eerier 
geestverftikkende pofitie te worden bekneld. En 
welke fchoone vruchten heeft dit voor Engeland 
fiet gedragen! Is de natie aan deze: vrije inrigtine 
gen niet die zucht voor onafhankelijkbeid „die: vas 
derlandsliefde , dien volksgeest verfchuldigd „ welken 
dezelve zoo lang” boven de meeste natiën vn Eu 
zopa heeft onderfcheiden % 
Maar. het was ALFRED niet genoeg „ flechts- de 
wijze van regtspleging en uitvoering der wetten te 
gegelen., Hij bragt zelf eene verzameling van wetten 
fot fltand, die thans verloren iss doch welke men 
äls den grond{lag van het tegenwoordig nog: in 
zwang zijnde: Engelfche landregt befchouwt, “Hij 
oan den ‘adel aan tot de oefening en, kennis 
di ‚ der 
