64 SOVER ALFRED ; KONING VAN ENGELAND 
gewest befchouwen. en behândelen z-alle de uitmune 
fendewetten en inrigtingen- en weldaden: dés-kònings 
fchijnen verlorenen-vergeten !: Ensdeoletterkündige 
befchaving — ‘van deze zien wij reeds-eêne halve 
eeuw na ALFRED 4. naauwelijks „éen {poor „meer, 
Hoersellendig fteekt de ‘monnikengeleerdheid var 
DUNSTAN bij die des konings-af t, Doch juist hierin 
zien wij de reden. van ‘hetsverval, …1,:Zij was den 
geestelijken ‘toevertrouwdsen 2. de opw oning: sian 
dor en: dooeflechweh: nahuole -mabstier aten salsds 
xt. Welke moeite-ook ALFRED mogt doen, het was 
hem ‘onmogelijk een -geflacht- van menfchen te; vors 
mien; hetwelk in ftaat-was „des befchraving „door 
deh koning: begonnen, in zijnen: geest voort tevzet- 
téns--Wij hebben vreeds-gezien , «dat wóór-zijnen 
tijd genoegzdam’ niets in Engeland -beftond-s cheta 
welk ;>wat letterkundige vorming betreft, verdiende 
genoemd te wordênesArrRED moest, zijne. gelcers 
den: uit Wales, uit „Frankrijk jy nivelerland onte 
biedert” En welke woelingen ; ’ wêlke'-twistens onits 
ftonden er miet-tusfchen deze geleerden der negende 
eeuw j'en de ‘hardeohoofden.-der Anglo: Sakfersh 
Toen ALFRED zekeren GRIMOALD naar Oxford. bes 
roepen” ‘had’ tot onderwijs vin--de Godgeleerdheid, 
Ontftond de” felfte “haat tusfdhen: dezen” ende oud 
monnikken „die: geheel het fchoolfche ‘onderwijs 
aankleefden,- De’ koning kwam zelf haar Oxford, 
onr-de zaak bij te -leggenz de vertoorndercRImOALD 
verwijderde zich, zoodat, volgens -het-gezegde- van 
een’ kundigen-{chrijver, ALFRED: gemakkelijker met 
de Deenen-teregt kon, dan met de Pedanten.> Een 
ou 
“3 
