VAN DEN INDISCHEN Arcmúirer, Öf 
héf voorgebergte’ van het binnenfte hoogere bafalte 
‚ gebergte uit, hetwelk zich dikwerf diep en ver iù 
het land uitftrekt; veelal ftaât het nog onder zee 
met de nog fteeds voortgroeijende koraalbanken in 
vêrband. Het bewijst, mijns bedunkens; ontegens 
teggelijk de opheffing van den bodem, de kracht 
dië van onder naar boven gewerkt heeft. Veelaf 
is het van onder door de zee uitgefpoeld en hangt 
áls een verwelf over dezelve, of bevat vele holen 
van onderfcheïdene grootte , doordien de losfere 
gronden , waarop hetzelve of de koraalbanken bêvo- 
fèns onderfteund werden „ zijn weggefpoeld; one 
willekeurig herinnêrt men zich bij het aanfchouwetí 
daarvan de holen, die aan het eni ijd dee over het 
eg eigen zijn. — N 
“Keeren wij tot de eigenlijke ‘brandende berde 
delve: terug. Hoezeer ook de krachten , waardoor 
Zij voortgebragt zijn, en aan den gang èn in wetr= 
king wórden gehouden, ongeregeld, “onbepaalbaät 
én onftuimig mogen genoemd worden , ‘zoo levereft 
zij toch in de meeste opzigten eéne treffende ges 
lijkenis en overeenkomst van verfchijnfelen op. Wij 
hebben dit reeds ten opzigte van derzelver ges 
daante opgemerkt. Hetzelfde geldt ook van deë 
opening , den krater, waardoor zij zich ontlasténe 
Het is meest altijd eene ronde „of langwerpig ei 
vormig ronde opening, aan het einde of op den 
top van den berg, naar: binnen’ en naar beneden - 
fmalter, gelijk een wijde trechter , afloopende. Doch 
we is de ronde buitenfte rand. bah waterpas 
F 4 ges 
