VAN DEN INDISCHEN ARCHIPEL. 91 
dfoog gefteente uitwerpefi. De befg Zdjen, de laâtfte: 
vulkaan ín het oosten van Java, ontastte bij de laatste’ 
gebeurde uitbarfting eéne zoo verbazend groote hoge” 
véelhieid water ; dat hetzelve een groot gedeelte! 
van het land, tusfchen den berg en de zee, op 
eene lengte van twintig uren gaans overftroomde „ 
en daarenboven nog twee groote in zee zich ont- 
lästende rivieren vormde, dië; ‘doordien het water 
heet , en zeer met zwavel en zwavelzuur bezwan= 
gerd was , al het geboomte en gewas doodden 4 
geliĳk zich ook thans nog gedurig een. melkwit 
zwavelwater uit dezen berg ontlast. Ook denkelijk 
thans nog is de krater, gelijk hij zulks’ kort voor 
mijn vertrek van Java was; met een meer van wit 
kokend zwavelwater ‘opgevuld, ‘terwijb de- hoogere 
zijden van denzelven gedurig óntvlamde zwavel onts 
lastten, Verfcheïdene bergen ‘op Java bevatten 
Zoodänig zwavelzuur ‘op hunne hoogtte toppen in 
hunne oude uitgebrande of gedeeltelijk nog werke 
zàme kraters.” Een ‚paar der fchoonfte meren van 
dien aard vinden wij het eene op” den berg Zulagu 
Bodas , welke naam het witte meer beteekents 
Het is een zoo werrasfend. áls” verbazend fchouws 
fpel, wanneer men, na dooreen digt “donker 
bosch den berg te zijn opgegaan, plotfeling ; ‘op 
Eene hoogte van. bijna zesduizend voeten boven de 
zee, eene opene, helder verlichte ; wijduitgeltrek4 
te, door hooge, fleile muren gevormde; kom onts 
moet, die een groot melkwit meer bevat, terwijl - 
de hooge rotfen het gegons terug kaatfen , waars 
mee 
1 
