zoo - OVER DEKIKVORSCHEN 
melijk ziet op de wijze, Aoe men (pret verwekte 
mij eerte onwillekeùrige huivering : want-wie , dan 
de redenaar van beroep, of de Kadenza 
zou zich aan zulk eene. „proef durven wagen ? 
Doch nu ik, hier voor u, M. H.! opgetreden, - 
| bedenk, dat ik mij in het midden ‘bevind van kun- 
dige én fimaakvolle , en daarom juist toegevende 
hoorders ,. hoorders, die bijeen komen ter bevorde- 
ring van de edelfte aller gaven, ons door. de 
Natuur verleend, en wel met het bijzonder 00g- 
mêrk, om daardoor bij te dragen tot den bloei van 
het Nederlandfche tooneel: nu gevoel ik, dat ’er, 
vooral door dit laatfle, eene betrekking beftaat tus- 
fchen u en mij, die mij, ook bij het levendigfte 
befef “van mijn onvermogen vrijmoedigheid gecft, 
om tot u te fpreken, | | 
«Het tooneel , mijne geliefkoosde uitfpanning , ziet 
daar: dan ook, wat mij het onderwerp -aan de hand 
gaf ;„met hetwelk ik, wil trachten u eenige oogen= 
blikken te onderhouden, | 
„Het zal fommigen mijner toehoorders misfchien ‘ 
niet onbekend zijn „ dat ik bij voorkeur het Treur« 
pel boven alle andere. tooneeldichten bemin, Men 
zou-mij echter onregt doen, indien men, onderftele 
de, dat ik in ‘het geheel geen gevoel heb; voorde 
eigenaardige fchoonheid van het Blijfpel. Ik wil us 
M. H.! als bij wijze van inleiding op hetgeen ik u 
wilde mededeelen, kortelijk zeggen, hoe het mij 
daarmede gegaan is, Ik zal hier wel geerie vers 
fchaoning behoeven te. vragen ‚daarvoor, dat ik een 
oogenblik over mij zelven Spreek. Dit is dikwijls 
een 
