„NAN ARLSTOPHAMES 105 
als overal elders, zijnen, medeburgers zijne gedacta 
ten „over. fhaatkunde „ zeden’ eri kunsten: mede: te - 
deelen , maakte van die vrijheid een: onbepaald gea 
braiks ftelde de gebreken-zuner. medeburgers in let 
algemeen „ en van enkele perfonen in het bijzonders 
die hij met maam en ‚toenaam aanduidde ‘tert toons 
en had, van den grooten hoop. althans, niets té 
vreezen , mits hij- maar deed lagchen. Toen Sparta 
Athene overwonnen had en: de dwingelanden was 
ren aangefteld „ werd .deze: vrijheid beperkt, de ref 
_afgefchaft ens der middels comedie „ zoo: als men 
dezelve naderhand’ noemde, naderde meer en meer 
het nieuwere Blijfpel. A 
Het oude Blijfpel- onderfcheidde „zich: daarin- van 
alle andere- vertooningen … dat het- niet eene’ voorà 
ftelling was, waarbij het, tot: het daarftellem der 
illufie. behoorde , dat de aanfchouwer zich geheel 
van, het-ftuk „ als. het;-ware„ afzonderde „ en-het, 
als buiten hem omgaande, befchouwde. Integendeel; 
de. aanfchouwer ‘had. zijn. aandeel in. de vertooning 
zoodat-de- dichter, bij monde: van eenen der toos 
neelfpelers ‚ of van. den: rei, zich vaak” tot “hem 
wendde-, «en hem of zijne. gebreken en. verkeerde 
heden, verweet, of hem, “door aanmerkingen over 
zijn eigen fluk,„ voor hetzelve , en voor zijne mâd 
nier van voorftelling zocht in te nemen. Dit maakte 
het fpel tot een. geheel eigen volksvermaak: - De 
dichter fchool daar-niet als achter de’ fchermen ‚en 
wachtte angftig het oordeel van het hoog verhevene 
publiek; de aanfchouwer zat daar niet, of als one 
pn Áchouwburglooper „ of, als geftreng en: 
G4 où 
