1o4 OVER /DE KIKVORSCHEN 
onfchendbaâr Criticus,» het: ftuk: en-deszelfs vertóo- 
ners„als-alleen. gefchapen , om hem-te dienen en 
_ tewermaken,„ uitsdehoögte te beoordeêlem. «Neen! 
de: geheele” fchouwburg was: de vertoonplaats : had 
de dichter ?er belang bij, dat -zijn”ftuk beviel, en 
dathet den prijs wegdroeg: (ook: voor het Blijfpel 
wedijverden de «dichters. om den voorrang:) de 
aanfchouwer had daarom niet te: wachten ,- dat men 
hem «angftig zou ontzien „ of hem als boven zich 
verheven „befchouwen: neen, geene zijner dwaas= 
heden. en„gebreken waren daar veilig; en hoe hara 
tiger de dichter de anderen-om hem kon doen lag* 
chen, hoe zekerder deze was van algêmeenen bijval. 
„Behalve, dit ‘belagchelijk maken van wezenlijk bee 
ftaande- gebreken’; ‘had het: oude Blijfpel ook nog _ 
een ander middel, om deszelfs doel , het Zagchen;, 
te bereiken, de parodie namelijk. Verfcheidene ftuke 
ken van ARISTOPHANES. zijn grootendeels niet anders; 
dan eene doorgaande parodie. En deze ftrekte zich 
uit tot alles, Niet alleen: gewoonten, plegtighe= 
den. perfonen, gedichten; maar de ftaatswetten 
ja de-Goden zelfs ftonden “bloot voor de-aanvallen 
vanden. Blijfpeldichter, … Zonderling , dit -moet ik 
bekennen , was de eerfte- indruk ,- dien het op 
mij. maakte ,„/toen ik bedacht,” dat die verftan= 
dige, gevoelvolle. Atheners, die menfchen ; “die 
zulk een-fijn- gevoel hadden voor het welvoege- 
lijke. en ‚fchoone ; “zij, die meer dan eenig wolk 
op aarde, «wisten , wat tragisch genot was5 zij; 
bij. wie “het ‘Treurfpel ontftaan was; «en bi wie 
het stot de hoogfte volmaaktheid was verheven 
St 
