A NANEKRISTOPHANE 8 os 
geworden: toen ik bedacht, zeg ik dat deze zelt- 
de Atheners * konden” hooren; » hoe -men « hunnê 
eigene gebruiken en wetten belagchelijk- ten: toon 
telde, hoe men hunne Treurfpeldichters befpottes, 
‘en hunne Goden, als veelvraten en lafaärds voor- 
gefteld , aan de moedwilligheid- der menigte ten prijs 
gaf.” Doch gelukkig zag ik-dit fchielijk „sten minstê 
maarshet mij nu gebleken is, in het ware daglicht, 
Het groote doel wan het Blijfpel was „‘zoo als ik 
boven zeide „ lagchen s dat is, meer bepaald, dat 
genot fmaken , hetwelk geestige „ vrolijke’, en- vooral 
door “het “contrast lachverwekkende woorftellingen 
ons verfchaffen, De Atheners, met het gelukkigst 
geftel begaafd, hadden, bĳ hun gevoel. voor het 
Schoone, eene onbegrijpelijke vatbaarheid voor elken 
oogenblikkelijken indruk, Juist door dat fijn gevoel, 
juist door hunnen gelukkigen aanleg, die hen in 
ftaat ftelde , om met hunne ganfche ziel de-fchoone 
heid te genieten vän HoMERUS goddelijke zangen, 
en. weg te fmelten wan weemoedig genot , bij de 
aândoenlijke reisen van sOPHOCLES: juist door die= 
zelfde gevoeligheid waren zij ook getieel oog en 
oor, wanneer zij wisten , dat men hen, in den 
eigenlijken zin van het woord , wilde vermaken. 
En wie zal hun dit ten kwade duiden? Ik voor- 
waar ben’ hier wel een onpartijdig regter. Ik heb 
het gezegd, en zeg ‘het nog: wij menfchen zijn 
hier niet op aarde geplaatst, om te beuzelen en te 
fchertfen; en helaas, wij hebben ‘er ook maar zoo 
zelden gelegenheid toes maar ’er zijn oogenblikken, 
waarin”.de boog” ontfpannen moet worden , of lië- 
bn 5 G 5 ver, 
