Er4 OVER: DECRIKVORSCHEN 
als VAN DER ParM het uitdrukt, van het -gladfte 
marmer, op hetwelk zelfs de fijnfte vingertop geene 
ongelijkheid vinden kans hee zou“hij in-de reine 
grootheid. van ‘soprmocLes iets « gevonden hebben , 
om zijne parodie waarlijk piguant te maken ? Neen 
het was de gezwollenheid vanden; ja verhevenen 
en ftouten , ‘maar vaak duisteren escHyLus3 ende 
prologen, de’ lange ftaatkundige redeneringen ‚en 
vooral de menigvuldig ‘herhaalde > voorftelling van 
oude , gebrekkige en arme vórsten en vorstinnen 
van den gevoeligen en zoo dikwijls waarlijk tragis 
fchen eurieipes, die den fpotter ftof gegie om 
zijne toehoorders te ‘vermaken. 
“Met dat al moet men’ bekennen / dat hij ‘het op 
BEURIPIDES niet fterk had, en dat hij van tijd tot 
tijd wel eens den perfoon befpot, in plaats van de 
verzen. Doch misfchien had onze goede Fragicus 
het verdiend. Men zegt, dat eurIPipes een’ flaaf 
had, CEPHISOPHON geheeten, die hem in het za« 
mienftellea’ van zijne ftukken hielp; en de booze 
wereld voegt 'er bij, dat deze flaaf zeer gemeenzaam 
omging met mevrouw EuRIPIDES, Daarom laat 
ARISTOPHANES EURIPIDES ; als hij rekenfchap geeft 
van de wijze, op welke hìj de kunst volmaakte , 
das tegen escuyLus fpreken: „ Zoodra ik aan het, 
„ tooneel kwam , heb ik onze kunst, die opge= 
„ zwollen was door fnoeverijen en zware woorden , 
„ ligter en tengerder gemaakt; ik heb haar gezuie 
„verd door fijne woordjes, door behoorlijke lig= 
ze Chaamsbeweging en de noodige purgeermiddelen ; 
„ik heb haar wcd” mét monodieën „ ver- 
| 3 „ mengd 
