SVANCARISTOPHANES, > rar 
génheden.)  X. „Och dat zal’ zoo’n vaart niet loos 
„pen; ga je gang maar,” — ‘Ik laat aan: den béêe 
fcheiden’ hoorder over, om zich den benârden toes 
ftand, waarin devarme BACCHUS zoo geheel onver= 
wacht , door zijn’ eigen’ fchuld „geraakt is, voor te 
ftellen.. Hij weet zich hieruit niet beter te redden 
dan doof bekend te maken, dat hij een God is 5 
waaruit een grappige twist ontftaat tusfchen hem 
en zijnen flaaf, wie eigenlijk van beiden HERCULES 
is, zoodat eindelijk xANTHIAS voorflaat , het met de 
ftukken uit te: maken. „ Die een God is,” zoo 
s redeneert hij, ‚kan beter tegen flagen', dan. een 
mensch. Laat EACUS maar beginnen met zijn’ 
5, bullepees : laat hij Ons beurt- om „beurt fikfche 
» tikken geven; en die het eerst fchreeuwt „ die is 
» de God niet,” Hij rekende namelijk op zijnen 
reeds door flagen vereelden rug, en hoopte ; dat de 
weekelijke BACCHUS het fchielijk zou opgeven, BAc- 
eHus- moet zich hier. wel aan onderwerpen. -In het 
eerst houden beiden zich kras; maar acus verftaat 
zich zoo goed op het handwerk, dat weldra xaN= 
THIAS en BACCHUS beide even hard beginnen te 
fchreeuwen ; waarbij de voorwendfels „waaronder 
zij hunne uitboezemingen van fmart zoeken te verm 
bergen „ weder zeer grappig: zijn , zoodat acus 
eindelijk „ niet wetende, hoe hij het met de twee 
kwanten heeft, ’befluit „ de zaak aan de beflisfing, 
van zijnen Heer PLurTo over te laten. 
„Nu gaat dan BacCmus naar binnen. Daar wordt 
de zaak uitgemaakt, en eacus komt vervolgens 
met XANTBIAs “weder ‘buiten, waar zij zamen een. 
auf H 5 praat» 
