ÍTVAN ARISTOPHANES: > 127 
apgang maakten „ vol-waren. van toefpelingen op 
plaatfen uit treurfpeldichters  waätvan al het genoe- 
gen. verloren ging „ als: men hunne werken niet 
_ bijna van buiten kende, zen 
“Nu beginnen dan de dichters elkanders. prologen 
aan te tasten. « Allerkoddigst is dit tooneel.-… Die 
afwisfeling van comifcheen tragifche verzen, het 
koddige oogpunt „waaruit de laatfte: befchouwd 
worden , de averegtfche manier; waarop de dichter 
foms zijne eigene woorden verklaart, alles is hier 
geest: en leven , ‘en onbegrijpelijk innemend en aans 
lokkend, Om een enkel ftaaltje te geven: EURIPI- 
Des aan: de beurt gekomen „moet het begin van 
zijne Antigone (een verloren gegaan (tuk) opzeggen. 
Epieus was weleer een gelukkig mensch. Dit fpreekt 
ESCHYLUS tegen „ omdat Epieus tot het ongeluk, 
voorbeftemd , enr-dus- maar fchijnbaar gelukkig was. 
Eur, (gaat voort) Maar naderhand. werd hij de 
sampzaligfte aller menfchen. Esch. ‚Wel hij heeft, 
„nooit opgehoùden hette zijn z hoe kunt ge toch 
iemand gelukkig noemen „die eerst in een’ bak= 
„trog in regen en wind, buitenshuis neêrgelegd. 
„ wordt , vervolgens met gezwollen beenen bij 
„ PoLYBUS komts daarna, toen hij nog een jonge 
„ blom was, een oud wijf trouwen moet, en dat. 
» wel zijn’ eigen’ mama 5 en eindelijk zich zelven 
de oogen” uitfteekt 2” En dan volgt daarop „ 
(om u de manier, op welke men de ftaatkunde in 
de comedie bragt, ook “eens ”te- doen opmerken ;,) 
terftond een fteek, aande Atheners gegeven, die 
getuigt: zoowel van ARISTOPHANES edele denkwijze, 
| als 
