g 
TOE E DE be CHENE 5E EED RAET DET ver 
IN HOE: VERRE“ MOGEN WIJ; UIT HET» 
PLAATS HEBBENDE “TOT HIERTOE, TOT ° 
ak 
EENE VOORTGAANDE VOLMAKING VAN, „ 
‚HET MENSCHDOM „NAAR GEEST ZOO +55 
WEL" ALS HART , “MET EENIGEN zo 
_GROND BESLUITEN? | 
DOOR 
Nus SWA RIT vP) 
ie, gene het menschdom toe: in volmaaktheid 2, 
blijft het, onder velerlei afwisfeling, nu hier, dan 
dáár, op dezelfde hoogte ftaan? of flaat het van, 
kwaad tot erger voort, en rijpt, voor, het verderf 3, 
Ziedaar vragen, met welke zich de “weetgierige, 
altijd gaarne, bezig. houdt „, en die. onze aandacht; - 
zoo. het mij voorkomt, ook ten volle verdienen., 
Het is waar, de laatfte heeft weinig grond, buiten, 
de „eenzijdige. zwaarmoedigheid der. bedillers. van, 
hunnen tijd: want hoe oud is niet reeds het zedes, 
bederf? Hoe dikwijls beklom het eene wezenlijke 
hoogte ? En hoe «vreesfelijk zou het er thans, 
moeten uitzien , indien van KAIN af, door-al de 
gruweltijden in Oosten en Westen, in oude, middels, 
en, 
(*) Voorgelezen in de Maatfchappij Feilx Meritisy: 
te Amfterdam, den Gden Januarij 1825, 
K 2 
